เหมี่ยวทำสำเร็จ!
ก่อนอื่น จะสรุปผลโดยพูดคร่าวๆ ถึงสภาวะที่เกิดขึ้นในสามวันที่ผ่านมา หลังจากนั้นจะแจกแจงข้อดีข้อเสีย แล้วประเมินสเตปต่อไป
The Three Days in Brief
วันที่ 1
เช้ากับกลางวันราบรื่น แต่พอ 5 โมงเย็น หิวมากๆ ยิ่งแม่หิ้วกับข้าวกลับมาจากตลาด ยิ่งรู้สึกทนไม่ไหว จะวิ่งขึ้นไปไหว้พระขอลาจากศีล แต่ก็รู้สึกผิด เพราะได้ตั้งใจไว้แล้ว เลยนั่งตั้งสติ ชั่งใจอยู่นาน ว่าลาดี ไม่ลาดี คงจะนั่งคิดอยู่นานมาก หลับไปเลย ตื่นมาอีกทีก็ดึกแล้ว ไม่หิวอีก
วันที่ 2
พอไหว กินนมหนึ่งแก้วกันโรคกระเพาะ แต่ทำงานได้น้อย เพราะคิดนิดหน่อย ก็เหนื่อยเสียแล้ว
วันที่ 3
แทบไม่รู้สึกอะไร กินนมหนึ่งแก้วกันโรคกระเพาะตามเดิม ทำงานได้มากขึ้น เกือบเป็นปกติ
Evaluation
ร่างกาย
- ข้อดี: นอน ตื่น กิน ทำงาน เป็นเวลา ชีวิตจึงเป็นระบบมากขึ้น คางแหลมขึ้น เอวชัดขึ้น
- ข้อเสีย: เจ็บคอเนื่องจากร่างกายอ่อนเพลีย กินนมแล้วสิวขึ้น
จิตใจ
- ข้อดี: มีสติสัมปัชชัญญะมากขึ้น ลุ่มหลงไปในอารมณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นประจำวันน้อยลง
- ข้อเสีย: อารมณ์ขุ่นมัวมากเวลาหิว
การงาน
- ข้อดี: เนื่องจากทำงานเป็นเวลา จึงเครียดน้อยลง ตั้งใจทำขณะอยู่ในเวลาทำงาน พอหมดเวลาก็หยุด พอไม่เถลไถล ก็ไม่มีงานคั่งค้างให้รู้สึกผิดเหมือนเคย
- ข้อเสีย: มีพลังคิดวิเคราะห์ได้เพียงช่วงสั้นๆ ต้องพักบ่อยๆ ค่อยกลับมาคิดต่อได้
Conclusion
คิดว่าอดอาหารเย็นแล้วดี แต่ต้องแก้เรื่องอาการอ่อนเพลีย อาจจะโดยการกินอาหารที่มีโปรตีนและวิตามินซีมากขึ้นในมื้อเช้าและมื้อกลางวัน เรื่องอารมณ์ขุ่นมัวเวลาหิว คิดว่าคงจะหายไปเองเมื่อชินกับการอดอาหารแล้ว การที่คิดได้เพียงช่วงสั้นๆ ก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะจะทำให้ทำงานได้อย่างสม่ำเสมอทุกวัน ไม่งั้นเหมี่ยวมักจะคิดไปเรื่อยๆ เป็นเวลานาน ทำให้สมองล้า และมักต้องหยุดทำงานหลักจากนั้นไปหลายวัน
ตอนนี้คงจะกลับมากินอาหารเย็นก่อนจนกว่าจะหายเจ็บคอ แล้วค่อยกลับมาเว้นอาหารเย็นใหม่ ตามทางแก้ที่ได้เสนอไว้ เป็น Phase 3
Filed under: Serious Talk | Tagged: health, life
อืม ยังไงก็ยังคิดว่าอดอาหารเย็นนั้นได้ แต่ควรทานอย่างอื่นที่ไม่ใช่ข้าวด้วยอยู่ดีนา เปลี่ยนจากดื่มนมแล้วทานผลไม้ น่าจะช่วยรองท้อง แล้วยังได้ประโยชน์เช่นกันด้วยนา
(ถึงจะไม่ใช่เป็นการอดอาหารเพื่อลดความอ้วนก็เถอะค่ะ แต่ช่วงแรกๆก็ต้องมีตัวช่วย แล้วถ้าเราเจอปัญหาเกี่ยวกับการดื่มนม ก็ใช้อย่างอื่นช่วยแทน)
ขอบคุณคุณ cotton มากเลยค่ะ :D
เห็นด้วยค่ะ ว่าในช่วงแรกคงต้องมีตัวช่วยไปก่อนค่ะ
หลงเข้ามา ^_^
กินยาเคลือบกระเพาะช่วยไว้ก็ดีนะ
* การอดอาหารไม่ดีต่อสุขภาพ *
“การเข้าสู่พระนิพพาน ทั้งกุศลและอกุศล ทั้งบุญทั้งบาป ต้องไม่เหลือในดวงจิต เมื่อแรกฝึกจะรู้สึกว่าบาปจะหนักบุญจะเบา แต่เมื่อฝึกไปเรื่อยๆ บุญเองก็จะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ต้องการทิ้งแม้แต่บุญ เพื่อสิ่งที่เบากว่าคือพระนิพพาน”
ดร.สนอง วรอุไร, ยิ่งกว่าสุขเมื่อจิตเป็นอิสระ, พิมพ์ครั้งที่ 13, สำนักพิมพ์อัมรินทร์, หน้า 114