Little Ideas Bring Me a Little Pedia

สโลแกนเก๋ๆ อันนี้มาจากบล็อก Griffinpedia ซึ่งแรงบันดานใจ คงจะหนีไม่พ้น Wikipedia, the online encyclopedia
เนื้อหาถูกแบ่งเป็นสัดส่วนอย่างดีให้เลือกอ่าน มีทั้ง Auto Pedia (เกี่ยวกับ รถ), Biz Pedia (ธุรกิจ), Life Pedia (ชีวิตส่วนตัว), Music Pedia (ดนตรี), และ Techno Pedia (เทคโนโลยี) แนวทางการนำเสนอในแต่ละ Pedia นั้น เป็นกันเอง แต่ก็เข้มข้นด้วยสาระ อ่านแล้ว สมองกลวงๆ ถูกเติมเต็มทันที
มะกี้เพิ่งเข้าไปอ่านเรื่องนึงใน Auto Pedia ว่ากันด้วยเรื่อง…ตัวเลข…กะรถยนต์ ซึ่งเล่าถึงประวัติและที่มา ของตัวเลขซี่รี่ส์ในรถยุโรปยี่ห้อต่างๆ เช่น Audi, Mercedes Benz, และ BMW ไว้อย่างเข้าใจง่าย ทำให้คนที่ไม่ใช่คอรถอย่างเหมี่ยว มีความรู้ขึ้นมาเพียบ
นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งในบล็อก Griffinpedia เนื้อหายังไม่มาก แต่สำหรับสองอาทิตย์ที่บล็อกเพิ่งเปิดมา ถือว่าเยอะใช้ได้เลย
อ้อ มัวแต่ตื่นเต้นกับเนื้อหา เกือบลืมพูดถึงคนเขียน [...]

The Power of a Positive “No”

คนไทยมักหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง และการเผชิญหน้ากับปัญหา เพราะด้วยวัฒนธรรมไทย ที่หล่อหลอมให้เด็กเคารพผู้ใหญ่ อ่อนน้อมถ่อมตน ไปมาลาไหว้ ซึ่งเป็นสิ่งที่งดงาม แต่ในความงดงามนี้ นำมาซึ่งจุดอ่อนของคนไทยคือ การไม่กล้าปฏิเสธ
เคยไปอ่านตามเวปท่องเที่ยวไทย แล้วเจอเข้าอย่างจัง กับคอมเม้นต์ของฝรั่งขี้นกคนนึง ที่เรียกว่า ขี้นก เพราะฝรั่งดีๆ คงไม่ทำการกระทำเช่นนี้ ในคอมเม้นต์ ฝรั่งคนนี้เล่าอย่างมันส์ปากว่า เคยเข้าไปกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่งในเืมืองไทย กับบาร์เกิลล์ แล้วเกิดต้องตาผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ที่มากับแฟนหนุ่ม แต่แกไม่แคร์ เพราะรู้ว่าผู้ชายไทยไม่กล้ามีเรื่อง เลยพูดจาจีบซึ่งๆ หน้า ผู้ชายไทยทำหน้าไม่พอใจ แต่แกก็ไม่หยุด ยิ่งคะนองปาก พูดหยาบคายมากขึ้น สุดท้ายผู้ชายไทยทนไม่ไหว จูงแฟนสาวเดินหนีไป ฝรั่งคนนี้สรุปว่า ชายไทยได้แต่เบ่ง แต่พอมีเรื่องจริงๆ ก็ขี้ขลาด ถ้าเป็นฝรั่ง คงเดินมาชกหน้าแก ตั้งแต่คำแรกที่แกพูดแล้ว
ที่เล่า ไม่ได้จะตำหนิใคร แต่อยากจะชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างของวัฒนธรรม ในขณะที่ฝรั่งเร็วต่อการแสดงความไม่พอใจ คนไทยกลับเลือกที่จะรอดู และหาทางหนี ปัญหาจึงเกิดกับทั้งสองฝ่าย นั่นคือ ฝรั่งมักจะมีเรื่องมากกว่าความจำเป็น และคนไทยมักจะปล่อยให้เรื่องเล็ก ลามปามเป็นเรื่องใหญ่

บล็อกเกอร์น้องใหม่ teechot

บล็อกของคุณ ที ละ ช็อต เอ้ย ธีรโชติ หรือที่ชาว SIIT รู้จักกันดีในนาม ที (Telecommunications, SIIT #15) ได้เปิดตัวแล้วอย่างสวยงามวานนี้ โดยที่บล็อก “teechot” นี้ จะเน้นเรื่องการใช้ภาษาจีนกลาง ภาษาจีนแต้จิ๋ว และธรรมะ เพื่อปลอบประโลมจิตใจ นับว่าเป็นคอนเซ็ปท์ ที่แปลกไม่เหมือนใครทีเดียว
เนื่องจากเพิ่งเปิดตัว จึงยังไม่มีเนื้้อหามากมาย แต่สองสามเรื่องที่เค้าคนนี้ได้เขียนไว้แล้ว สะท้อนเจตนารมณ์ของบล็อกได้เน้นๆ
นานๆ จะมีบล็อกเกอร์ใหม่ผุดขึ้นมา แอ๊ดลิ๊งก์กันด้วย พี่น้อง

The Meaning of Being Lonely

ช่วงนี้ชอบอ่านบล็อกชาวบ้าน แล้วขโมยไอเดียมาเขียนในบล็อกตัวเอง (แต่ reference ทุกครั้งนะ) ครั้งนี้ก็จะทำอีกเหมือนกัน
คำว่า “เหงา” พบเห็นได้บ่อยตามบล็อกต่างๆ ไม่ว่าจะโดยการขึ้นคำว่า “เหงา” เป็นชื่อ entry หรือ การเขียนใน body คละกับ statements อื่นๆ อย่างเช่น “ปาร์ตี้ถูกยกเลิกกระทันหัน เหงาโว้ย” หรือเพียงการ imply โดยการบรรยายสภาพแวดล้อม และองค์ประกอบของอารมณ์เหงา (“ห้องว่างเปล่า นั่งอยู่คนเดียว”) จากตรงนี้ พอจะสรุปได้ไหม ว่าเหล่าบล็อกเกอร์เป็นกลุ่มคนขี้เหงา ที่ใช้การเขียนเพื่อบรรเทาความโดดเดี่ยว?
โดยส่วนตัว ยังไม่เคยใช้คำว่า “เหงา” ในบล็อก เพราะไม่แน่ใจว่า “เหงา” แปลว่าอะไร มันเป็นอารมณ์ที่รู้สึกเวลาอยู่คนเดียว เวลาโดนทอดทิ้งหรือเปล่า? หรือเป็นอารมณ์ที่อยากเจอคนในฝัน? หรือเพียงใครสักคน? หรือว่าเป็นอารมณ์ที่อยากท่องเที่ยวไปไกลๆ แบบไร้จุดหมาย เผื่อว่าอะไรบางอย่างที่พบเจอระหว่างทาง จะทำให้ชีวิตของเรามีความหมายมากขึ้น?
ในเมื่อเหมี่ยวไม่รู้ เลยลองตีความดู ว่าคนที่พูดถึงความเหงา จริงๆ แล้วเขารู้สึกยังไง

idiotao ดังแล้ว

เนื่องจาก idiotao ไม่ยอมบล็อกเรื่องนี้ (รอดูมาหลายวันแล้ว) เหมี่ยว ซึ่งมีความสามารถพิเศษในการสรรเสริญ (แต่ไม่เยินยอ) ตัวเองและเพื่อนฝูง (อื้มม พูดยังไม่ทันขาดคำ) จึงขออาสาบันทึกความดังนี้ไว้ให้เป็นอนุสรณ์

credit idiotao ใน pantip.com หลังจากที่เจ้าของกระทู้ก๊อป entry ของ idiotao เรื่องเบอร์โทรศัพท์ลึกลับ ในหนังเรื่อง สี่แพร่ง ไปลงทั้งดุ้น
ขอแสดงความยินดีกับ idiotao ขอให้ page rank พุ่งวันพุ่งคืน (กราฟสวยๆ) เอ้า ยกแก้ว ไช-โย ไช-โย ไช-โย

xkcd Favorites

Missing Book…

I must have misplaced my mom’s book, because she could not find it. I think it might be in my pink bag, or in my bed upstairs, or on the bookshelf, or on the dining table. Or perhaps I left it at school, or maybe I lent it to a friend? Or did I accidentally [...]

Why Write?

Hold your head high, and keep writing.

I like writing about what I know; it makes me realize that I’m smarter than I think I am.
I usually think that my head is quite hollow. Writing helps me realize that in fact it isn’t.
Many thoughts go through my head in a minute, but they are too scattered [...]

I Believe that Wealth is Useless, Having a Baby is Mean, and Dating is Nonsense

I’m having a conflict. By writing this I hope to solve my conflict. Here’s the conflict: I’m having a crush on a guy, but I believe that a relationship is a burden. To make things easier for you, let me tell you about my beliefs. They may come off as a little weird:

I believe that [...]

The Loudest Lightning I’ve Ever Seen in a Thunder

เมื่อคืนสะดุ้งตื่นหลายรอบ เสียงฟ้าผ่าดังสะนั่นรอบทิศ เหมือน Dolby Digital Surround System คูณสาม เสียงดังจนพื้นสั่น เหมือน IMAX Theater หารสอง (ถ้าสั่นโยกเท่ากับ IMAX บ้านคงพังไปแล้ว) ฟ้าแลบสว่างมาก เหมือนกับลำแสงจาก UFO ในหนัง Hollywood คิดแล้วก็น่ากลัว ว่าจะมีใครเป็นอะไรมั้ย ยิ่งคนที่ติดอยู่ข้างนอก จะเป็นอันตรายหรือเปล่า
นี่เป็นฟ้าผ่าที่ดังที่สุดในชีวิตของเหมี่ยว เป็น series of thunders เสียด้วย มันไม่ได้มาเดี่ยวๆ ตอนเดียวจบ โชคดีที่เหมี่ยวหลับไว เลยไม่ต้องทนดู
บ้านเหมี่ยวอยู่แถวทางด่วน สุขุมวิท 62 นะคะ แถวอื่นไม่ทราบว่าฟ้าผ่าหนักเหมือนกันหรือเปล่า